رقم مدح آن شاه و الاجاه بر صفحهء « 1 » اين لوح زبرجد نگاشت ، خسروى كه ديباچهء منشور فرماندهى و جهاندارى آن عالى منزلت به طغراى غراى و اتيناه من لدنك حكما موشح و مبين است و تشريف شريف سلطنت و كامكارى آن سليمان مرتبت به طراز و اتيناه ملكا عظيما مطرز « 2 » و مزين « 3 » . تعالى اللّه زهى فرخنده شاهى * عجب شاهى و فرخ پادشاهى همه لطف و همه عدل و همه راى * گرفته در دل خلق جهان جاى بسى گرديد و خواهد گشت دوران * نديدست و نه بيند شاه ازين سان ظل اللّه فى الارضين ، قهرمان الماء و الطين ، معدن الجود و الامننان ، المؤيد من عند اللّه الملك المنان ، السلطان بن السلطان « 4 » بن السلطان و الخاقان بن الخاقان [ 3 ] بن الخاقان « 5 » ، ابو المظفر سلطان شاه عباس بهادر خان خلد اللّه سبحانه و تعالى ملكه و سلطانه و افاض على العالمين بره و عدله و احسانه . نظم « 6 » : الا اى شهنشاه كشور گشاى * سر تاجداران ترا زير پاى تو سردار شاهانى و جمله خيل * تو مقصودى و جمله شاهان طفيل زخيل خواقين تويى نامدار * ز شاهان تويى در جهان يادگار رفيق از ازل شوكت شاهيت * ز حق كرده تأييد همراهيت « 7 » تويى شمع اين دودمان كهن * ز روى تو روشن جهان كهن بر ضمير « 8 » منير آفتاب تأثير ارباب دانش و دولت و اصحاب فطرت و فطنت مستور نماند كه از بدايت شروع در تدوين اين مجلدات خمسه كه موسوم به خلاصة التواريخ است تا حال كه دوازده عام تمام باشد در ايام سلطنت و ظهور دولت پادشاه عالم آراى جليل عالى سلطان شاه اسمعيل ثانى كه حسب الامر آن اعلى حضرت فردوس منزلت انار اللّه برهانه انديشهء اين امر و تتبع ارباب سير مىنمود و مأمور گشته بود كه نسخه‌اى شريفه و تاريخى منيفه در برابر « 9 » تاريخ مطلع السعدين كه عمدة المتورخين « 10 » مولانا كمال الدين عبد الرزاق سمرقندى از ابتداى سلطنت سلطان اعظم و ايلخان معظم سلطان ابو سعيد بهادر ايلجاتيو تا ايام حشمت سلطان سعيد شهيد مغفور سلطان ابو سعيد گوركان نوشته ، از ابتداى ظهور دولت سلطان شاه اسمعيل ماضى « 11 » تا ايام سلطنت شاه اسمعيل ثانى در سلك تحرير در آورد ، قايد اقبال راهبر نشد و توفيق رفيق

--> ( 1 ) - ن : صحيفه ( 2 ) - ن : مطروز ( 3 ) - ن : بيت ( 4 ) - ن : السلطان و الخاقان ( 5 ) - ن : « بن الخاقان » ندارد ( 6 ) - ن : بيت ( 7 ) - ن : اين بيت و بيت بعدى را ندارد ( 8 ) - ب : ضمير آفتاب ( 9 ) - ب : « برابر » ندارد ( 10 ) - ن : عمدة المتدين المتورخين ( 11 ) - ب : « ماضى » ندارد